|
|
|
|
میدان نقش جهان به دستور شاه عباس اول صفوی ، قبل از اینکه شهر اصفهان به پایتختی انتخاب شود ، در قرن یازدهم هجری قمری(1021 هجری قمری) به جای میدان کوچکی که از دوران تیموریان با قی مانده بود ساخته شد . این میدان با طول تقریبی 507 متر و عرض 158 متر در چهار گوشه خود ، چهار اثر تاریخی را در خود جای داده ا ست که بزرگترین و با شکوهترین شاهکارهای هنری دوران صفویه میباشند. نامهای دیگر این میدان شاه و امام می باشند.
این بناهای چهارگانه در شرق ، مسجد شیخ لطف الله در غرب ، کاخ رفیع عا لی قاپو ، در جنوب ، مسجد پرآوازه جامع عبا سی و در شمال ، سر در با شکوه بازار قیصریه میباشند.
دور تا دور میدان را غرفههای دو اشکوبه احاطه کردهاند. در این غرفهها از آن روزگار تا کنون انواع صنایع دستی و سوغات اصفهان به مسافران و گردشگران عرضه میشود.
در دوره شاه عباس و جانشینان او این میدان محلی برای بازی چوگان ، رژه سربازان ، جشن و چراغانی و محل نمایشهای اعیاد و جشنهای مختلف بود. دو ستون سنگی جلو مسجد امام و در قرینه آن روبروی سر در بازار قیصریه ، دروازههای چوگان بازی بودهاند.
|
شهر شيراز ، مركز استان فارس به طول 40 كيلومتر و عرضي متفاوت بين 15 تا 30 كيلومتر با مساحت 1268 كيلومتر مربع به شكل مستطيل در جنوب غربي ايران قرار دارد.اطراف شيراز را رشته كوههاي نسبتاً مرتفعي به شكل حصاري استوار ، احاطه كرده اند كه از لحاظ سوق الجيشي و حفظ شهر اهميت ويژه اي دارند.شهر شيراز مركز استان فارس مي باشد كه تقريبا از لحاظ جغرافيايي در مركز استان قرار گرفته است. مختصات جغرافيايي شيراز عبارتست از 33 درجه و دقيقه طول شرقي و 36 درجه و 29 دقيقه عرض شمالي. ارتفاع از سطح دريا بيش از 1500 متر مي باشد. كهن ترين اثر نوشتاري كه نشان مي دهد شيراز در چه زماني بنا شده است ، مربوط به الواح گلي تخت جمشيد مي باشد كه واژه آن را «شي رازي ايش» ذكر كرده است.
|
همچنين شيراز در ادوار گذشته طي چندين دوره پايتخت ايران بوده است. شيراز از دوران باستان تاكنون پيوسته وارث فرهنگ و تمدن ايران و زادگاه بسياري از بزرگان دين ، دانش ، هنر ، حكمت و عرفان بوده كه در دامان خود پرورده است ؛ كه آثار جاويدان آنها ميراث علمي و ادبي ايران را زنده و جاويد نگه داشته است.
شيراز در طي چند دهه اخير توسعه و گسترش قابل توجهي يافته و به يكي از شهر هاي مهم و زيباي ايران تبديل شده است
محوطه تاريخي طاق بستان در دامنه كوهي به همين نام و در كنار چشمه اي در شمال شرقي حاشيه كنوني شهر كرمانشاه واقع شده است. در اين محوطه، آثاري از دوره ساساني وجود دارد كه شامل سنگ نگاره اردشير دوم و دو ايوان سنگي بنام هاي ايوان كوچك و بزرگ است. مورخين و جغرافي نويسان دوره اسلامي ضمن توصيف سنگ نگاره هاي طاق بستان، از اين محوطه با نام هاي متفاوتي ياد كرده اند، بطوریكه "ابن فقيه" و "ابن رسته" اين مكان را "شبديز" و "ياقوت" آن را “قصرشيرين” ناميده است، همچنين "حمدا... مستوفي" آنجا را “طاق وسطام”، عده اي ديگر آن را “طاق بهستون”، “طاق بيستون” و “تخت بستان” ناميده اند.